Iberische Paarden

Dankzij een gelukkig toeval is het westelijk laagland van het Iberisch schiereiland gespaard gebleven voor de effecten van meest recente ijstijd. De paarden die deze periode overleefden, waren de stamvaders van de eerste gedomesticeerde en bereden paarden en zijn het fundament van het Iberische paard. Dankzij het isolement van dit kleine gedeelte van Europa, konden deze paarden meer dan vijftienduizend jaar overleven en evolueren met een minimale invloed van buitenaf. Omgekeerd zijn invloeden van het Iberisch paard terug te vinden in veel andere (barokke) paardenrassen, waaronder zelfs het warmbloed sportpaard.

Het Iberische paard werd voor het eerst 4000 jaar voor Christus bereden en werd in de eeuwen die volgden gebruikt als oorlogspaard, paard voor de adel en werkpaard.

De huidige Lusitano of Puro Sangue Lusitano (PSL) is een directe afstamming van dit Iberische paard dat, behalve in Portugal, ook voorkomt in Andalusië (Spanje) en bekend is als de Pura Raza Espagnole (PRE). Pas de laatste driehonderd jaar is er een verschil ontstaan tussen de paarden uit Spanje en de paarden uit Portugal. Een belangrijke reden hiervoor is dat sinds de 18e eeuw het stierenvechten in Spanje niet meer te paard werd gedaan terwijl dit in Portugal tot op de dag van vandaag nog traditie is. In Spanje leidde dit tot een fokbeleid waarbij verheven en meer expressieve gangen belangrijker werden en de paarden qua bouw langgelijnder werden.

De Lusitano

Zonen van de Wind

In de klassieke Griekse oudheid geloofde men dat de beste paarden afkomstig waren van de oevers van de Portugese rivier de Taag: daar werden de merries bevrucht werden door Zephyr (Westenwind) en daar werd de Lusitano geboren. Het snelste paard uit de oudheid. Nog steeds worden de Lusitano paarden ‘Zonen van de Wind’ genoemd. Dit bijzondere paard met zijn lange en rijke geschiedenis als oorlogspaard, koningspaard, werkpaard én sportpaard is in Nederland een zeldzame verschijning.

De Lusitano is in haar ontwikkeling veel dichter bij het Iberisch paard gebleven waar zij oorspronkelijk van afstamt. Hierdoor is de Lusitano, dankzij een gedegen fokbeleid én extreem goed genetisch materiaal, een paard met een een goede gezondheid, een goed karakter en de wil om voor zijn berijder door het vuur te gaan.

Vandaag de dag vormen drie bloedlijnen, die ook gekruist worden, de basis voor de ‘moderne’ Lusitano: Veiga, Andrade en Alter.

De Lusitano met Veiga-bloed is een paard dat het meest als ‘typisch Lusitano’ wordt gezien: een licht convex hoofd, klein, snel, wendbaar, gehoorzaam en onverschrokken. Deze paarden worden veel ingezet bij het stierenvechten dat in Portugal nog steeds te paard plaatsvindt en in de Working Equitation sport.

Het Andrade-paard is een Lusitano met een meer rechte neuslijn, groter, eleganter en krachtig. Ook deze paarden zijn te vinden in de arena tijdens het stierenvechten maar presteren ook goed in andere takken van sport zoals dressuur en working equitation.

De Alter Real tenslotte, is het paard van de Koninklijke Stoeterij in Portugal. Deze paarden zijn altijd kastanjebruin van kleur, langer gelijnd en buitengewoon geschikt voor de (hogere) dressuur, klassieke rijkunst en aangespannen sport. De meest bekende Alter Real is Rubi die, gereden door Gonçalo Carvalho, meedeed aan de Olympische Spelen in Londen in 2012.

De Pura Raza Española

Paard voor koningen

De PRE heeft een nobele uitstraling en is in het verleden het paard voor de adel en koningshuizen geweest. Opvallend is de typisch mannelijke en vrouwelijke uitstraling die de hengsten en merries hebben. De hengsten zijn stoer en gespierd en de merries zijn over het algemeen mooier om te zien.

De paarden hebben, ook door de bodembesteldheid van Spanje, verheven gangen met veel knieactie en veel aanleg tot verzameling. De ‘normale’ gangen zijn voor deze paarden veel minder natuurlijk en moeten goed getraind worden.

De PRE is geschikt voor alle disciplines in de sport. Ze zijn intelligent, temperamentvol maar beheerst, hebben een ‘will to please’ en passen zich aan aan hun berijder.